Bowlen als Kunstvorm

"Door een verrassend gebruik van plantaardige ingredienten en insecten, onderling met elkaar als vanzelfsprekende levensdraden verbonden, brengt de kunstenaar zijn innerlijke zielsroerselen op doek of papier. Een beeldentaal die voor een stuk abstract en met gedisciplineerde figuratieve gedeelten symbolisch naar een idee verwijst, spreekt de kijker op een gevoelsmatige manier aan. Zijn kleurgebruik en vooral zijn picturale keuze zijn nauwkeurig uitgebalanceerd. Het geheel krijgt bovendien een slingerbeweging mee die tijdloos is. Lijnen, vegen, vlekken en spatten, worden door zijn geest in één beweging gevat en visueel bevattelijk naar de kijker toe verhaald."

Bovenstaande tekst is een gedeelte uit een kunstrecensie over het werk van Dominique Ampe, welke ik stomtoevallig tegenkwam terwijl ik eigenlijk zat te googelen op ‘slingerbeweging’, ten behoeve van een jeugdtraining. In de verste verte kwam deze tekst niet overeen met hetgeen ik eigenlijk zocht maar ving toch mijn aandacht. Ondanks de verwrongen en wollige schrijfwijze van dergelijke recensies besloot ik toch nog even verder te lezen:

“Ampe is een kunstenaar die een verscheidenheid aan technieken zo vloeiend kan hanteren en die bovendien met discipline zijn vrijheid van expressie en creativiteit inhoudelijk weet gestalte te geven. Zijn scheppingskracht krijgt een bijkomende dimensie dankzij een gemengde techniek van potlood, aquarel, inkt en gouache. Waar dit vaak gesofisticeerd overkomt, legt het op een magische wijze het verband bloot tussen fictie en werkelijkheid.”

Wat heeft dit geheel dan met bowlen te maken zult u zich afvragen? En het antwoord is simpel: Alles! Goede bowlers beheersen ook een verscheidenheid aan technieken om zodoende op verschillende baancondities tot een zo goed mogelijk resultaat te komen. Zij gebruiken in feite hun palet met mogelijkheden om een zo mooi mogelijk eindresultaat op de baan neer te leggen. Kijkend naar individuele spelers zie ik bowlers met de gratie van Claude Monet, de stilistische techniek van Maurits Cornelis Escher en de art nouveau achtige bewegingen van Henri Toulouse-Lautrec. Zoals de kunstenaars hun publiek willen boeien, zo streven de bowlers ook slechts één hoger doel na, namelijk het gooien van een zo hoog mogelijke game. Vroeger had ik dit soort dingen nooit door, bowlen was een kwestie van de bal richting de pins smijten, de werkelijke schoonheid van de sport zie ik nu pas jaren later in. Gelukkig zijn er bowlers die de kunstvorm achter het bowlen veel eerder inzagen, zo kom je op een groot bowlingforum zelfs mensen tegen met de nickname “The Artist”. :-)

Dus, mocht je in de toekomst weer eens in de situatie belanden dat een klein legertje beschimpende toeschouwers getuige is van je nieuwe all-time low game in wording. Stap dan rustig de approach op en maan ze op kalme doch dringende toon:
“Sssst! Ik sta kunst te creëren!”.

Reacties

Sjoerd, je hebt een geweldige link gelegd! :-D
Zo had ik het spelletje ook nog nooit bekeken.

Sjoerd,
Uit mijn hart gegrepen :-)
Vooral die zin over technieken en creativiteit. Een waarlijk mooie game komt tot stand met een gemak en finesse die je zelf versteld doet staan. "Konden we altijd maar zo bowlen", verzuchten we dan vaak.
Prachtige verbinding. Bedankt!

Only with the heart one can rightly; what is essential is invisible for the eye.....

Be cheerful. "Strike" to be happy!

The Artist

Plaats jouw reactie