Streven naar de perfecte imperfectie

Harry heeft er veel voor over om zo goed mogelijk te bowlen. Hij doet er alles aan om zijn techniek te vervolmaken, hij kent de stijl van veel professionals en kan deze zelfs imiteren. Via een continu proces van trial-and-error streeft Harry een robotachtige precisie na, sterker nog; Harry is een robot. 

Harry is de bijnaam van de testrobot van het Specifications and Certification team van de USBC. Hij kan met enorme precisie ballen van 22 tot 35 km/u gooien en tot 600 omwentelingen per minuut halen. Hij is vernoemd naar Harry Lawrence, een voormalig medewerker van de testfaciliteit van de USBC. Harry is in 1999 ontwikkeld om nieuw materiaal van fabrikanten van bowlingmateriaal te testen op de eisen van de USBC, dit omdat men de menselijke factor uit wilde sluiten tijdens de tests.

Ondanks herhaaldelijke pogingen is men er tot op de dag van vandaag niet in geslaagd om Harry een perfect game te laten gooien. Hoewel deze robot dus bal na bal met een onberispelijke precisie kan neerleggen qua snelheid, omwentelingen en richting, resulteert dat dus blijkbaar niet in een 300 score. Sterker nog: In een directe confrontatie met Danny Wiseman, het ging om wie het eerste 5 strikes achter elkaar gooide, verpulverde Wiseman de robot door direct 5 uit 5 te gooien, terwijl Harry slechts tot 1 strike in de eerste 5 worpen kwam. Er is namelijk 1 aspect van het bowlen dat Harry niet beheerst, namelijk het vermogen om zich aan te passen.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat bovengenoemde feiten mij nogal tevreden stemmen. Ik put namelijk moed uit de wetenschap dat juist het ontbreken van die enorme perfectie blijkbaar wel kan leiden tot een perfect game, want er zijn door mensen al zat 300 scores neergelegd. Net even op een halve centimeter je arrow missen of een fractie harder/zachter gooien bepaald het verschil tussen wel of niet je lijntje compleet droog gooien en daardoor nog steeds kans hebben op een 300. Het inzicht om de volgende worp wederom een strike-lijn te vinden onderscheidt ons van een robot.

Nu weet ik ook wel dat Harry oorspronkelijk natuurlijk voor een ander doel is ontwikkeld dan het gooien van een 300 score. En het streven naar de perfecte stijl/worp blijft nobel. Maar toch geeft dit naar mijn mening nou juist wel de charme van de bowlingsport weer: Een perfect game betekent dus niet het gooien van 12 keer exact dezelfde bal, sterker nog: het is beter van niet.

Zie Harry in actie:

Reacties

Mooie column Sjoerd! Een originele invalshoek!

Ha die sjoerd, weer een leuk artikel, iets minder aanstootgevend dan de vorige keer :-)

Toch wel grappig dat we met zijn allen toch praten over de perfect game.. Hoe perfect is die nou eigenlijk...?

Harry heeft ooit een onofficiele perfect gegooid.
Neil Stremmel USBC R&D heeft mij vorig jaar in Las Vegas verteld dat ze het wel voor elkaar hadden gekregen. Ze hebben toen Harry eerste een strike laten gooien en daarna ELKE frame geolied en gezorgd dat de optimale situatie elke frame weer gecreeerd werd. Temperatuur, luchtvochtigheid, temperatuur van de banen etc. Duurde ongeveer 2-uur die game!
Maar inderdaad Harry heeft nog nooit een 300 gegeooid.

@CB; Ja hallo zo kan ik het ook wel ;-) Het enige wat je dan nog maar hoeft te doen is 12 x dezelfde bal te gooien.. :-) Hahaha

Mooi stuk!

Plaats jouw reactie