Terug van 137 naar 15 bowlingverenigingen

Nederland kent momenteel 137 reguliere bowlingverenigingen, opgedeeld in 9 regio’s, op een totaal van circa 15.750 aangesloten leden.

Als ik de cijfers van de NBF bekijk zie ik dat de kleinste bowlingvereniging (BV Stadskanaal) precies 3 leden telt en de grootste bowlingvereniging (BV Harlemmerliede) in totaal 444 leden. Een korte analyse leert dat in totaal 11 bowlingverenigingen (8%) 250 of meer leden hebben. Daarentegen kent de NBF nu 70 bowlingverenigingen (51%) met een ledental van minder dan 100.

Een eenvoudig rekensommetje leert dat de gemiddelde grootte van een bowlingverening totaal 115 leden bedraagt. Met andere woorden: bij de NBF zijn overwegend kleine bowlingverenigingen aangesloten. En mijn ervaring leert dat van alle bowlingverenigingen minder dan de helft de bondsvergaderingen bezoekt. En maar een fractie van de leden de algemene ledenvergadering van de eigen bowlingvereniging...... En dit alles is niet goed.
.
Volgens mij ontbreekt het de laatste jaren de meeste bowlingverenigingen vaak aan voldoende vrijwilligers zodat de taakbelasting voor sommige mensen binnen de bowlingvereniging (te) zwaar is. Er zijn (te) weinig mensen actief binnen het bestuurlijk en het technisch kader. Hierdoor worden zaken niet goed opgepakt en/of ze worden helemaal niet opgepakt.

Door de, helaas, nog steeds dalende populariteit van het bowlen in verenigingsverband wordt het steeds moeilijker om als bowlingvereniging het hoofd boven water te houden. Als bowlingvereniging kun je weinig tot geen invloed uitoefenen op deze zogenoemde indirecte omgeving. Zij heeft echter wel degelijk invloed op de bowlingvereniging als organisatie!

Slagen de kleine bowlingverenigingen de komende tijd er nog wel het hoofd boven water te houden? Is het zo dat over een aantal jaar de bowlingverenigingen die nu minder dan 100 leden hebben wellicht niet meer zullen bestaan?

Volgens mij zullen in Nederland de bowlingverenigingen zich, samen met het NBF-bestuur, zich toch binnenkort moeten beraden op hun gezamenlijke toekomst. Ik denk dat bowlingverengingen alleen een goede toekomst tegemoet gaan als zij aansluiten bij de wensen van de sporters.

Dit kan betekenen OF aansluiting zoeken bij andere (plaatselijke) sportverenigingen OF het samenvoegen van bowlingverenigingen tot een aantal grote en sterke (meer regionaal georienteerde) bowlingverenigingen met gemiddeld circa 1000 leden.

Aansluiting bij andere (plaatselijke) sportverenigingen? Jongeren vertonen zap-gedrag. Zij willen allerlei sporten uitproberen en hoppen van de ene naar de andere sport. Dat vraagt om omni-verenigingen; verenigingen waarbinnen meerdere takken van sport beoefend kunnen worden.

Of wellicht samenvoeging? Bowlingverenigingen kunnen naar mijn mening beter samengevoegd worden. Een klein aantal (regionaal georienteerde) bowlingverenigingen met ieder een sterk bestuur en met, onder andere, wedstrijdcommissies voor de ontwikkeling van een wedstrijd- en trainingprogramma’s in de diverse bowlingcentra (die vallen onder de desbetreffende bowlingvereniging), de organisatie van alle clubwedstrijden en de organisatie van NBF-competities.

Grote bowlingverenigingen bieden meer voordelen. Ze kunnen efficiënter opereren dan kleine bowlingverenigingen, beschikken over meer (subsidie)geld en zijn daardoor zich beter te ontwikkelen.

Bovendien kun je als grote bowlingvereniging veel makkelijker afspraken maken met bowlingexploitanten en met bijvoorbeeld het onderwijs en zorginstellingen om ledenaanwas te creëren en met gemeenten om subisiegeld binnen te halen.

Met het handhaven van de bestaande situatie bewijs je de bowlingsport op termijn geen dienst meer en ook de bowler/bowlster niet. En daar hoort het toch om te gaan?

Roger Stouthart

Reacties

Beste Roger,

Bij toeval kwam ik op deze pagina terecht, was ff aan het surfen zeg maar en kwam je artikel tegen.

Ik ken je niet net zo goed als jij mij niet kent echter ik weet wel dat je aardig actief bent in de BV bowlingsport in welke hoedanigheid dan ook en tevens enige tijd deel uit maakte van het NBF bestuur.

Maar goed, jouw artikel tok mijn aandacht en wil er wel het volgende over kwijt.

Het samenvoegen van verenigingen met dito voordeel is wellicht terecht, echter onhaalbaar. Elke vereniging wil en of heeft zijn eigen identiteit, terecht.
Daar kom je niet onderuit, hooguit is men bereid tot enige vorm van samenwerking indien de verenigingen vlak bij elkaar gelegen zijn en men daar gezien de samenwerking voordelen van inziet, daar blijft het dan ook bij.

Enigszins vergelijkbaar zoals het voorheen eens was. Je had de vereniging, provincie waarin de lokale verenigingen waren opgedeeld en daarnaast de landelijke organisatie NBF.
De provincie op zich was redelijk autonoom en was de vertegenwoordiging van de mening verenigingen richting het landelijke.
Destijds was er onderling tussen de verenigingen in een provinciedeel meer contact en/of samenwerking dan nu het geval is.

Via het tussenstation "regio's en daarna nu het trachten te organiseren van RICT werkgroepen is het beleid van het NBF en als uitvoerend orgaan het bondsbureau er nu alles aan gelegen om het top down principe te hanteren.
Men, lees het NBF en bondsbureau fasciliteert en/of verordoneerd waarbij als tegenprestatie wel uiteraard de nodige onkosten staan. Lees salarissen en/of vergoedingen van het NBF en bondsbureau.
Deze onkosten bedragen zover als mijn info gaat meer dan 55% t.o.v. de inkomsten die men heeft, lees subsidies en contributies ed.
Uiteraard praten we over banen en of verdiensten van iemand dus er is het NBF en bondsbureau alles aan gelegen deze situatie zo te behouden.
Overigens kan enkel bedrijf overleven indien een zo groot deel op gaat aan "organisatie" kosten, maar dat ff ter zijde.

M.a.w., indien men, lees het NBF en bondsbureau via het top down principe in de organisatie alles zo organiseert dat men er zelf de meeste invloed op heeft of kan hebben, dan is men op persoonlijke basis het beste af.Op zich van hun zijde gezien terecht.

Neemt niet weg dat vanuit de vereniging gezien het landelijke gebeuren een ver van mijn bed show is. Men heeft nauwelijks "feeling" hiermee, behoudens de enkele topsporter of vereniging die bereid is of kan hebben meer deel te nemen aan de topsport fasciliteiten die de NBF, lees bondsbureau fasciliteerd. Daarbij is een regelgeving ontworpen of beschikbaar die ongelooflijk onduidelijk is voor wie dan ook om vanuit de vereniging door te kunnen groeien naar het "landelijke" gebeuren. Lees topsport en of Nationale selectie.
De happy few die daartoe kunnen en of willen geraken begaan normaliter een schimmige weg die voor niemand helder is.

Samengevat, het is nu een spel tussen zeg maar lijfsbehoud NBF en bondsbestuur waarbij men noodgedwongen het top down principe hanteert, en de vereniging die het hoofd boven water moet houden, zonder het "gevoel" te hebben enige reflectie te hebben met het landelijke gebeuren, uitzonderingen daar gelaten.
Beter is mijn inziens het bottom up principe te hanteren, lees indien het in een regio lees aantal verenigingen goed gaat, gaat het landelijk ook goed.
De boot waarop de kapitein vaart of leiding aan de bemanning geeft is minimaal afhankelijk van een stevige romp.

Denk nu niet dat mijn mening terug te gaan naar een provinciaal bestuur. Neen. Organiseer het e.e.a. wel dat de indivuduele vereniging zich kan herkennen en feeling heeft met het landelijke gebeuren.

Groet,

Martin

Dag Roger,

Via via kwam ik langs dit artikel. Zelf bowl ik al een kleine 20 jaar met veel plezier. In die tijd heb ik onze grote vereniging van ruim 100 leden door het openen van concurrerende bowlingbanen zien teruglopen.

Is het dan maar de oplossing een kleine vereniging op te heffen ? Het antwoord is simpel: nee.

Van de ca. 15.000 leden spelen ca 10.000 leden puur voor de lol. Dieze groep zie je zelfs niet buiten hun eigen vereniging toernooien spelen.
Dat gaat echt niet veranderen. Sterker: ik voorspel een dramatisch ledenverlies bij de NBF als mensen hun speelavond, waar ze graag heen gaan voor de fun, de nek omgedraaid zien omdat gedacht wordt dat samenvoegen de enige optie is.

Nu al vallen jaarlijks vele toernooien uit. Reden: reisafstand. Slechts een enkele keer heeft het met financien te maken.

Als spelers zometeen lange reizen moeten maken om bij hun bowlingavond te komen, moet je niet gek opkijken als mensen niet meer lid willen zijn.

En als je bowling aantrekkelijker wilt maken zul je juist bij deze groep moeten beginnen. Dat betekent feeling hebben bij deze groep mensen door die kleine verenigingen juist te steunen i.p.v. wegjagen. Want daar heeft de NBF ook niets aan. Als ik binnen onze vereniging kijk spelen slechts 7 spelers toernooien, de rest wil gewoon niet mee ivm reisafstand, speeltijden cq financien. Die spelen puur voor de lol 1x in de week hun league en beschouwen dat als hun avondje uit.

In plaats van top down is bottom up de enige remedie de terugloop aan leden te stoppen. Topsport bedruipt zich zelf wel, de funbowlers willen hier eigenlijk niets mee te maken hebben. Sterker: vaak is er een houding van topbowlers op funbowlers met de nek aan te kijken.

Hier moet verandering in komen. Zet topbowlers in om de funbowlers enthousiast te maken voor het spelen van toernooien of nationale league zonder ze meteen op te zadelen met reisafstanden naar Groningen en een week later naar Maastricht. Ik pleit voor een nationale league waarbij de laagste klassen bijv. niet verder hoeven te reizen dan bv 15-20 km.

Hoe hoger een team komt, hoe groter de regio en hoe groter de reisafstand.

Zoals de stelling nu geplaatst is, terug van 137 naar 15 bowlingverenigingen, is dat het letterlijke einde van de bowlingsport in Nederland.

Groet,
Alex IJzerman
Utrecht

Het model waar ikzelf aan zit te denken is een gekozen bestuur: voorzitter, secretaris, penningmeester en 2 leden. Ieder die voor een aantal zaken bestuurscoordinator zijn.

Een bestuur wat (weer) bestuurt en dus nadenkt over de toekomst en zich niet altijd hoeft druk te maken over de waan van de dag c.q. het hier en nu.

Regeren is immers vooruit zien. Meer een denktank dus. En dat is zeker nodig nu het ledental nog steeds dalend is. Voordeel is dat je (veel) minder bestuurders nodig hebt en met (veel) minder verenigingsbesturen een betere aansluiting kunt hebben met het NBF-bestuur.

Voeg aan het verenigingsbestuur een aantal door hen gekozen commissies voor het doen uitvoeren van bepaalde taken als jeugd, wedstrijd, redactie, (huis)leagues etc. etc.

Ik denk dat mensen wat minder snel te porren voor een bestuursfunctie maar meer voor een meer uitvoerende taak binnen een vereniging.

Hiermee draai je naar mijn idee niet iets de nek om, maar structureer je het anders om te komen tot een beter resultaat.

Een denktank is niet erg. Goede ideeen zijn altijd welkom.

Echter: samenvoegen van verenigingen houdt ook in dat bv. alles wat in bv. utrecht wil spelen hooguit op bv. de vechtsebanen speelt. Neem van mij aan dat er zat spelers zijn die dit niet willen.

a) een hoop spelers zien bowling als hun avondje uit dat zij graag op een bepaalde locatie beoefenen

b) sluiting van de eigen vereniging betekent niet dat deze leden dus vanzelf naar een andere locatie gaan

Het is deze grote groep spelers die door samenvoeging van verenigingen en speellocaties besluiten een andere tak van sporten op te zoeken.

Gevolg: verlaging van het ledental. Daar zitten we toch niet op te wachten, laten we eerlijk zijn.

Onder bestuursleden van kleinere verenigingen heerst het gevoel richting NBF dat de NBF wel even zal vertellen wat die bestuurders fout doen.

In die benadering gaat het fout. Vaak wordt hiervoor een betuttelende benadering gekozen. Het is in werkelijkheid namelijk niet de vereniging die een betere aansluiting met de NBF moet zoeken, maar precies andersom: verenigingen hebben de NBF niet nodig, de NBF heeft wel de verenigingen nodig.

Bovendien zitten leden die voor de lol spelen niet te wachten om deel te nemen aan commissies die kostbare tijd in beslagnemen. Tijd die door het werk sowieso voor velen zeer kostbaar is.

Nee, de leden zullen niet staan te springen om bestuursfuncties te vervullen. Dat geldt ook voor uitvoerende taken.

Goed voorbeeld zie je bijv bij voetballen. Fc Chabab uit Amsterdam hield een inventarisatie wie er vrijwilligerswerk wou doen. 200 mensen meldden zich aan. Maar toen het erom draaide waren er geen vrijwilligers. De een moest nog even boodschappen doen, de 2e had het te druk met het werk, de 3e ... Zo gaat het bij elke sport.

Plaats jouw reactie